Een bommenwerper is een militair vliegtuig dat speciaal is ontworpen om gronddoelen aan te vallen met bommen, en door de jaren heen zijn er verschillende types ontstaan. De eerste bommenwerpers waren klein en hadden een gering bereik, maar tijdens de wereldoorlogen maakten ze een enorme ontwikkeling door, van toestellen die de hele wereld konden rondvliegen tot moderne vliegtuigen met stealth-technologie en slimme wapens. Er bestaan drie hoofdtypes: strategische bommenwerpers (zoals de B-52 en B-2) voor doelen op grote afstand, tactische bommenwerpers (zoals de Stuka en A-10) voor luchtsteun aan grondtroepen, en jachtbommenwerpers (zoals de F/A-18) die zowel luchtgevechten als grondaanvallen kunnen uitvoeren. Strategische bommenwerpers zijn relatief groot en traag, waardoor ze kwetsbaar zijn en vaak begeleiding van jachtvliegtuigen nodig hebben, terwijl aanvalsvliegtuigen juist kleiner en wendbaarder zijn. Het eerste bombardement vanuit een vliegtuig vond plaats in 1911 tijdens een Italiaanse aanval op het Ottomaanse Rijk, en in de Eerste Wereldoorlog werden bommenwerpers voor het eerst grootschalig ingezet, met de Franse Voisin als eerste echte bommenwerper die zijn bommenlast tijdens de oorlog zag groeien van 60 kg naar 300 kg. Tegenwoordig ligt de nadruk vooral op geavanceerde technologie, zoals stealth en precisiegeleide munitie, om de effectiviteit en overlevingskansen te vergroten.