پرواز به معنای جابه‌جایی در هوا یا فضا، توانایی‌ای است که انسان به‌طور طبیعی فاقد آن است و آن را از طریق وسایلی مانند هواپیما، بالگرد، بالون و فضاپیما تجربه می‌کند. در دنیای طبیعت، حشرات، پرندگان و خفاش‌ها به‌طور ذاتی پرواز می‌کنند و برخی جانوران دیگر مانند سنجاب‌های پرنده و ماهی‌های پرنده نیز توانایی سر خوردن در هوا را دارند. در تاریخچه تلاش انسان برای پرواز، عباس بن فرناس در دوران امویان نخستین کسی بود که موفق به ساخت وسیله پرنده شد و پس از او، لئوناردو داوینچی در سال ۱۵۰۰ میلادی دستگاهی با بال‌های فنردار ساخت و به همین دلیل پدر پرواز لقب گرفت. در قرن‌های بعد، مخترعانی مانند «بینه» در ۱۶۸۷، «بین ونو» در ۱۷۸۴ و «هنسون» در ۱۸۴۳ هر یک گام‌هایی در تکامل ماشین‌های پرنده برداشتند، اما اختراعاتشان با چالش‌هایی مانند عدم تعادل مرکز ثقل مواجه بود. امروزه برای تجربه حس پرواز واقعی، پاراگلایدر به‌عنوان یکی از ساده‌ترین و در دسترس‌ترین ابزارها شناخته می‌شود که به‌دلیل وزن سبک و قابلیت حمل آسان در یک کوله‌پشتی، حتی افراد مبتدی نیز می‌توانند آن را تجربه کنند. پرواز در فضا نیز تنها با فناوری موشک ممکن شده است، چرا که فضاپیماها برای عبور از جو زمین به موتورهای موشکی نیاز دارند.