Żołnierze wyklęci to antykomunistyczny, niepodległościowy ruch partyzancki, który po II wojnie światowej stawiał opór sowietyzacji Polski i walczył z NKWD oraz podporządkowanymi im służbami bezpieczeństwa. Szacuje się, że w jego szeregach działało od 120 do 180 tysięcy osób, a ostatni partyzant, Józef Franczak „Lalek”, zginął w obławie dopiero 21 października 1963 roku. O upadku ruchu zadecydował brak reakcji USA i Wielkiej Brytanii po konferencji jałtańskiej, sfałszowanie wyborów w styczniu 1947 roku oraz masowa amnestia, po której w konspiracji zostało nie więcej niż dwa tysiące ludzi. Kontynuacją Armii Krajowej były kolejne organizacje, takie jak „NIE”, Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj i „Wolność i Niezawisłość”, które początkowo liczyły na wybuch wojny Zachodu z ZSRR, a później próbowały działać metodami politycznymi, wspierając Polskie Stronnictwo Ludowe. Choć w obliczu terroru NKWD i komunistycznych służb ruch został rozbity, pozostaje on symbolem niezłomnej walki o wolną Polskę.