Ο Ιωάννης Καποδίστριας (1776–1831) ήταν ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες πολιτικούς, που διακρίθηκε αρχικά ως υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και αργότερα ως ο πρώτος κυβερνήτης του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους. Γεννημένος στην Κέρκυρα και σπουδασμένος στην Ιατρική και τη Φιλοσοφία, εντάχθηκε στη ρωσική διπλωματική υπηρεσία το 1809, όπου διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στο Συνέδριο της Βιέννης και στην εξασφάλιση της ελβετικής ουδετερότητας. Παρά την άρνησή του να ηγηθεί της Φιλικής Εταιρείας το 1820, με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης προσπάθησε να κινητοποιήσει τη Ρωσία, αλλά, αποτυγχάνοντας, αποσύρθηκε στη Γενεύη. Στις 14 Απριλίου 1827, η Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον εξέλεξε πρώτο κυβερνήτη της Ελλάδας, θέση την οποία ανέλαβε τον Ιανουάριο του 1828. Ως κυβερνήτης, ίδρυσε την Ελληνική Πολιτεία και την Εθνική Τράπεζα, ενώ προώθησε σημαντικές μεταρρυθμίσεις για την αναδιοργάνωση του στρατού και τη θέσπιση νομικού πλαισίου. Η θητεία του, ωστόσο, διακόπηκε απότομα, καθώς δολοφονήθηκε στο Ναύπλιο στις 27 Σεπτεμβρίου 1831, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στη νεότερη ελληνική ιστορία.