Willem van de Zandschulp (geboren op 14 februari 1940 in Bennekom) was een PvdA-politicus en oud-vormingswerker, die bijna twintig jaar lang, van 16 september 1980 tot 8 juni 1999, lid was van de Eerste Kamer. Hij behoorde tot de linkervleugel van de partij en de Nieuw Links-beweging, waarin hij kritisch stond tegenover het kabinet-Den Uyl en pleitte voor nauwe samenwerking met andere linkse partijen zoals de PSP, PPR en later ook de CPN. In de senaat hield hij zich vooral bezig met sociale zaken, en hij verwierf landelijke bekendheid door zijn verzet tegen ingrepen in de WAO tijdens het kabinet-Lubbers III. Opvallend was zijn herverkiezing in 1995: aanvankelijk werd hij van de kieslijst geweerd — het partijbestuur had oud-staatssecretaris Elske ter Veld op het oog — maar na een succesvolle lobby onder aanvoering van Stan Poppe kreeg hij toch de zevende plek. Naast zijn politieke loopbaan was hij lange tijd cursusleider sociale zekerheid in Utrecht en later werknemers-commissaris bij de Utrechtse Werkbedrijven. Na de verkiezingen van 1999 keerde hij niet meer terug in de Eerste Kamer.