Hondsdolheid (rabiës) is een uiterst gevaarlijke virusinfectie van de hersenen die meestal wordt overgedragen via een beet van een besmet dier, zoals honden, vossen, katten of vleermuizen. Zodra de symptomen zich eenmaal voordoen, is de ziekte vrijwel altijd dodelijk: wereldwijd zijn er slechts zes gedocumenteerde gevallen van genezing bekend, waaronder een geval in 2005 dat hoop gaf op een nieuwe behandelmethode. De ziekte eist jaarlijks nog steeds 40.000 tot 70.000 levens, waarvan 80% in Azië en Afrika, en wereldwijd worden circa 10 miljoen mensen per jaar na een beet preventief behandeld. Het rabiësvirus, een RNA-virus uit het genus Lyssavirus, dringt via de acetylcholinereceptor de zenuwcellen binnen en vermenigvuldigt zich daar; verdachte dieren zijn vaak agressief of juist abnormaal tam. De ziekte is al sinds de oudheid bekend, en in Nederland werden in 2007 en 2013 twee gevallen van menselijke hondsdolheid geregistreerd, wat benadrukt dat een snelle profylactische behandeling na een beet cruciaal is om de dood te voorkomen.