Οι δύο άρχοντες της Βερόνας είναι μια από τις πρώτες κωμωδίες του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, που γράφτηκε μεταξύ 1589 και 1593, και αποτελεί το πρώτο έργο του όπου μια ηρωίδα μεταμφιέζεται σε αγόρι. Η υπόθεση ξεκινά στη Βερόνα, όπου ο Βαλεντίνος φεύγει για το Μιλάνο, ενώ ο φίλος του Πρωτέας μένει πίσω ερωτευμένος με τη Τζούλια, για να την προδώσει αργότερα όταν μετακομίζει εκεί και ερωτεύεται τη Σύλβια. Η Τζούλια, ντυμένη ως ο ακόλουθος Σεμπάστιαν, τον ακολουθεί στο Μιλάνο, μαθαίνει την προδοσία του και, παράλληλα, ο εξόριστος Βαλεντίνος γίνεται αρχηγός μιας ομάδας παρανόμων. Το έργο, που θεωρείται από τα πιο αδύναμα του Σαίξπηρ λόγω του μικρού αριθμού χαρακτήρων, πραγματεύεται τη σύγκρουση φιλίας και έρωτα, ενώ περιλαμβάνει χαρακτηριστικά κωμικά στοιχεία, όπως ο γνωστός «σκηνικός σκύλος» του υπηρέτη. Παρόλο που είναι πρώιμο και άτεχνο, θέτει τα θεμέλια για βαθύτερα θέματα που θα αναπτύξει αργότερα ο συγγραφέας, με κορύφωση την επανένωση των ζευγαριών και την αποκατάσταση της φιλίας.