Era open w tenisie rozpoczęła się w 1968 roku, gdy dopuszczono do wspólnej rywalizacji amatorów i zawodowców we wszystkich turniejach. Najważniejszym wyczynem tej ery jest zdobycie Klasycznego Wielkiego Szlema – u mężczyzn udało się to wyłącznie Rodowi Laverowi (1969), a wśród kobiet Margaret Smith Court (1970) oraz Steffi Graf, która w 1988 roku skompletowała dodatkowo Złotego Szlema (cztery tytuły plus złoto olimpijskie). Rekordy indywidualne należą m.in. do Chris Evert (90% wygranych meczów) i Steffi Graf (377 tygodni na pozycji liderki), a Martina Hingis pozostaje najmłodszą liderką rankingu i triumfatorką Wimbledonu w historii. Martina Navrátilová zapisała się w pamięci, wygrywając miksta na US Open 2006 w wieku 50 lat, a Lindsay Davenport jako pierwsza pokonała zawodniczkę z czołowej trójki bez straty gema (6:0, 6:0 z Mariją Szarapową). W erze open nie brakuje też kuriozalnych wydarzeń – Justine Henin jako pierwsza poddała finał wielkoszlemowy (Australian Open 2006), a Steffi Graf jako pierwsza obrończyni tytułu odpadła w pierwszej rundzie Wimbledonu (1994).