Walcheren is een schiereiland (en voormalig eiland) in het westen van de Nederlandse provincie Zeeland, dat sinds 1997 bestaat uit de drie gemeenten Middelburg, Veere en Vlissingen. Met ongeveer 115.000 inwoners op een oppervlakte van 216 km² is het het dichtstbevolkte voormalige eiland van Zeeland, waarbij de steden Middelburg en Vlissingen samen het grootste stedelijke gebied van de provincie vormen. Het gebied kent een rijke geschiedenis die teruggaat tot de Romeinse tijd, toen de handelsplaats Walachria bestond; in 1647 werden zelfs altaren gevonden die door kooplieden waren opgedragen aan de godin Nehalennia voor een behouden overtocht. In de late 7e eeuw landde de missionaris Willibrord op Walcheren, waar hij volgens de legende een afgodsbeeld vernielde en later twee kerken aan hem werden gewijd, terwijl ook de Willibrordusput in Zoutelande aan hem herinnert. Tijdens de 9e eeuw werden ter bescherming tegen Noormannen ringwalburgen aangelegd bij Middelburg en Domburg, en het eiland groeide uit tot een rijk kroondomein binnen het Frankische Rijk. Tegenwoordig combineert Walcheren een landelijk karakter met badplaatsen als Domburg en Zoutelande, historische stadjes zoals Veere en Westkapelle, en moderne industrie, terwijl het dorpje Kleverskerke met slechts 70 inwoners tot de kleinste van Nederland behoort.