„Księga zasłużonych dla województwa rzeszowskiego” była specjalnym wyróżnieniem przyznawanym w czasach PRL, ustanowionym w 1974 roku z inicjatywy wojewódzkiej instancji PZPR w Rzeszowie z okazji 30-lecia Polski Ludowej. Do Księgi trafiały osoby, które wniosły największy wkład w rozwój regionu – przodownicy pracy, nowatorzy produkcji przemysłowej i rolnej oraz zasłużeni pracownicy oświaty, nauki i kultury, otrzymujący pamiątkowe dyplomy. Pierwsze wpisy miały miejsce w lipcu 1974 roku (wyróżniono wtedy 50 osób, m.in. Mariannę Kosik i Władysława Guta), a w kwietniu 1975 roku listę powiększono o kolejne 32 osoby. Uroczystości wręczenia wyróżnień pierwotnie odbywały się w przeddzień Święta Pracy (1 maja), a od 1981 roku – w przeddzień Święta Odrodzenia Polski (22 lipca), przy czym do 1981 roku uhonorowano w ten sposób łącznie 220 osób. Po reformie administracyjnej w 1975 roku Księga zaczęła dotyczyć nowego województwa rzeszowskiego, a analogiczne księgi powstały także dla województw krośnieńskiego, przemyskiego i tarnobrzeskiego. Ostatnich wpisów dokonano w 1989 roku, a po zmianie ustroju w 1990 roku zaprzestano kontynuowania tej tradycji.