Το Τάγμα του Αγίου Γεωργίου ιδρύθηκε με πρωτοβουλία της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης Β΄ στις 26 Νοεμβρίου (7 Δεκεμβρίου) 1769, προς τιμήν του Αγίου Γεωργίου, για να επιβραβεύει αποκλειστικά προσωπικά ανδραγαθήματα στα πεδία των μαχών. Χωριζόταν σε τέσσερις τάξεις, με την Α΄ Τάξη να αποτελεί την ανώτατη διάκριση, ενώ συνολικά απονεμήθηκε σε περίπου 10.000 άτομα, από τα οποία μόνο 23 έλαβαν την Α΄ Τάξη και μόλις 4 έλαβαν και τις τέσσερις τάξεις. Το παράσημο καταργήθηκε μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917 από τους Μπολσεβίκους, αλλά επανιδρύθηκε το 2000 ως στρατιωτικό παράσημο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μια ιδιαίτερη πτυχή αποτελεί το γεγονός ότι το 1844, για τους μη Χριστιανούς στρατιώτες στον Καύκασο, δημιουργήθηκε ειδική εκδοχή του παρασήμου όπου αντί για τον Άγιο απεικονιζόταν ο δικέφαλος αετός, προκαλώντας την απορία των τοπικών πληθυσμών. Επιπλέον, από το 1845, οι απονομές του Τάγματος (ανεξαρτήτως τάξης) έδιναν στους κατόχους κληρονομικούς τίτλους ευγενείας, ενώ υπήρχαν και εξαιρέσεις για μακροχρόνια υπηρεσία, όπως 25 έτη στον στρατό ή 18 στο ναυτικό.