Το έργο «Σίφνος Ι» είναι μια ελαιογραφία σε μουσαμά διαστάσεων 138x138 εκ., που φιλοτέχνησε ο Έλληνας καλλιτέχνης Παναγιώτης Τέτσης το διάστημα 1971-1972. Αποτελεί ένα από τα πρώτα έργα της σειράς τοπίων της Σίφνου, μιας θεματικής ενότητας που απασχόλησε τον ζωγράφο από το 1966 έως το 1978, και σήμερα εκτίθεται στο Παράρτημα Κέρκυρας της Εθνικής Πινακοθήκης. Το έργο ανήκει στην ώριμη περίοδο του Τέτση, ο οποίος ανέπτυξε έναν προσωπικό εξπρεσιονισμό, αποδίδοντας την ένταση του μεσημεριάτικου φωτός μέσα από σκούρες αποχρώσεις του πράσινου και του βαθέος καφέ. Κεντρικός άξονας της τέχνης του είναι η μελέτη του φωτός και η μετατροπή του σε χρώμα, όπου, όπως σημειώνει η Ελένη Βακαλό, το σημαίνον και το σημαινόμενο ταυτίζονται, δηλαδή η ίδια η ζωγραφική αποτελεί το θέμα. Η Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα επισημαίνει ότι ο Τέτσης κέρδισε τη «μάχη» ανάμεσα στο φως και το χρώμα, δημιουργώντας μια ζωγραφική ταυτόχρονα φωτοτροπική και χρωματική, βαθιά ελληνική.