Στην ελληνική νομοθεσία, έγκλημα ορίζεται στον Ποινικό Κώδικα ως «πράξη άδικη και καταλογιστή στο δράστη της, η οποία τιμωρείται από το νόμο». Αποτελεί την κεντρική έννοια του Ποινικού Δικαίου και στηρίζεται σε τρία βασικά στοιχεία: την ανθρώπινη πράξη (ή παράλειψη), τον άδικο χαρακτήρα της και το καταλογιστό της στο δράστη. Για να θεωρηθεί μια πράξη έγκλημα, πρέπει να είναι συνειδητή και εξωτερική, αποκλείοντας αντανακλαστικές αντιδράσεις, ενέργειες ζώων ή πράξεις κατά τη διάρκεια πλήρους απώλειας συνείδησης (π.χ. βαριά μέθη). Ανάλογα με τη βαρύτητα της ποινής, τα εγκλήματα διακρίνονται σε κακουργήματα και πλημμελήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από την ισχύ του νέου Ποινικού Κώδικα (ν. 4619/2019), υπήρχε και μια τρίτη κατηγορία, τα πταίσματα, τα οποία καταργήθηκαν για να απλοποιηθεί η δικαστική διαδικασία.