De Bossche School is een traditionalistische architectuurstroming die draait om het gedachtegoed van de benedictijner monnik dom Hans van der Laan. De naam verwijst naar een cursus kerkelijke architectuur die tussen 1946 en 1973 werd gegeven in het Kruithuis te 's-Hertogenbosch, bedoeld om architecten op te leiden die tijdens de wederopbouw kerken wilden herstellen. Het belangrijkste kenmerk van de stroming is het strikte maatsysteem gebaseerd op het zogenaamde "plastische getal", een verhouding die voortkomt uit de driedimensionale menselijke waarneming, plus het concept van de 'cella' (de kleinste ruimte die de basis vormt voor het hele ontwerp). Hoewel de stijl vooral bekend werd door de bouw van streng en sober vormgegeven rooms-katholieke basilieken en campanile-achtige torens, ontstonden er later ook wereldse gebouwen en hallenkerken, onder invloed van architecten zoals Jan de Jong en Nico van der Laan. Al ligt het hoogtepunt in de jaren '60 en '70, de principes van deze stroming inspireren nog steeds moderne ontwerpers die evenwichtige maatverhoudingen en rustige ruimtewerking nastreven.