Ο πυρετός του δυτικού Νείλου είναι μια λοίμωξη που μεταδίδεται κυρίως μέσω τσιμπημάτων κουνουπιών, με τα περισσότερα κρούσματα (περίπου 80%) να είναι ασυμπτωματικά, ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις (<1%) μπορεί να προκαλέσει σοβαρές νευρολογικές παθήσεις όπως εγκεφαλίτιδα ή μηνιγγίτιδα, με κίνδυνο θανάτου έως 10% για όσους προσβάλλονται στο νευρικό σύστημα. Ο ιός μεταδίδεται από τα κουνούπια που μολύνονται από μολυσμένα πουλιά, ενώ η μετάδοση από άνθρωπο σε άνθρωπο είναι εξαιρετικά σπάνια, με τον μεγαλύτερο κίνδυνο να διατρέχουν άτομα άνω των 60 ετών με υποκείμενα νοσήματα. Δεν υπάρχει εμβόλιο για τον άνθρωπο, γι' αυτό η πρόληψη επικεντρώνεται στην αποφυγή τσιμπημάτων μέσω εντομοαπωθητικών και στην εξάλειψη των στάσιμων νερών όπου αναπαράγονται τα κουνούπια, ενώ η θεραπεία περιορίζεται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Ο ιός ανακαλύφθηκε στην Ουγκάντα το 1937 και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Βόρεια Αμερική το 1999, ενώ σήμερα εντοπίζεται σε πολλές ηπείρους, με χιλιάδες κρούσματα να καταγράφονται ετησίως στις ΗΠΑ, κυρίως τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο. Στον κύκλο μετάδοσης, τα κουνούπια του γένους Culex (όπως το Culex quinquefasciatus) και τα πουλιά είναι οι κύριοι φορείς, ενώ οι άνθρωποι και τα άλογα θεωρούνται "τελικοί ξενιστές" επειδή δεν μπορούν να μεταδώσουν τον ιό περαιτέρω, αν και για τα άλογα διατίθεται ειδικό εμβόλιο.