Η Εβραϊκή Γλώσσα: Μια Σύνοψη

Η εβραϊκή γλώσσα (Ιβρίτ) είναι μια σημιτική γλώσσα της αφροασιατικής οικογένειας, που ομιλείται από πάνω από επτά εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως στο Ισραήλ όπου αποτελεί επίσημη γλώσσα μαζί με την αραβική. Αποτελεί τη μοναδική Χαναανική γλώσσα που εξακολουθεί να ομιλείται σήμερα και θεωρείται χαρακτηριστικό παράδειγμα αναγέννησης "νεκρής" γλώσσας, καθώς η Βιβλική Εβραϊκή αντικαταστάθηκε στην καθημερινή χρήση από την Αραμαϊκή μετά τον 6ο αιώνα π.Χ. και διατηρήθηκε κυρίως ως γραπτή γλώσσα για θρησκευτικά και επιστημονικά κείμενα.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο γλωσσολόγος Ελιέζερ Μπεν-Γεχούντα ηγήθηκε της αναβίωσης της γλώσσας, ιδρύοντας το 1889 το "Συμβούλιο Εβραϊκής Γλώσσας" στην Ιερουσαλήμ, με αποτέλεσμα η εβραϊκή να αντικαταστήσει σταδιακά γλώσσες της διασποράς όπως η Γίντις και η Λαντίνο. Το 1921 η εβραϊκή αναγνωρίστηκε ως επίσημη γλώσσα της Βρετανικής Εντολής της Παλαιστίνης και το 1948 έγινε επίσημη γλώσσα του νεοσύστατου Κράτους του Ισραήλ. Παρά τη μακραίωνη αχρησία, οι διαφορές μεταξύ αρχαίας και σύγχρονης εβραϊκής είναι μικρότερες από ό,τι μεταξύ αρχαίας και νέας ελληνικής, με τον πρώτο πρωθυπουργό του Ισραήλ, Νταβίντ Μπεν Γκουριόν, να σχολιάζει χαρακτηριστικά ότι ακόμη και ο Μωυσής θα μπορούσε να γίνει κατανοητός αν επέστρεφε σήμερα.