سوخو سو-۳۵ یک جنگندهٔ چندمنظورهٔ اَبَرچابک تکخلبان روسی از نسل چهارم است که با نام ناتویی «فلانکر-E» شناخته میشود و به دلیل توانایی انجام دشوارترین مانورهای هوایی مانند «کبرا» و «زنگوله» و همچنین کاهش سرعت از حداکثر به صفر در کمتر از ۵ ثانیه، شهرت دارد. این جنگنده از تکامل سوخو-۲۷ (نخستین نمونهٔ آن در ژوئن ۱۹۸۸ پرواز کرد) به وجود آمد و نسخهٔ نهایی آن یعنی «سوخو-۳۵اس» از سال ۲۰۱۰ در روسیه خط تولید اصلی خود را آغاز کرد و تا سال ۲۰۲۱ بیش از ۱۳۹ فروند از آن ساخته شده است. سوخو-۳۵ مجهز به رادار بسیار نیرومند «ایربیاس-E» است که اهداف هوایی را در فاصلهٔ ۴۰۰ کیلومتری شناسایی و همزمان با ۸ هدف درگیر میشود و به سامانهٔ اپتو الکترونیک OLS-35 نیز مجهز است. موتورهای AL-41F1S با فناوری جهتدهی رانش، به خلبان اجازه میدهند بدون استفاده از پسسوز پرواز مافوق صوت (سوپرکروز) داشته باشد و پس از واماندگی نیز مانور دهد. بر اساس تحلیلهای پژوهشی، مانند گزارش رند در سال ۲۰۰۸ و تحلیل کارلو کوپ، این جنگل در نبرد هوایی حتی از جنگندهٔ مدرن اف-۳۵ برتر ارزیابی میشود و طبق آن گزارش، به ازای هر یک فروند سوخو-۳۵ سرنگونشده، توانایی انهدام ۲.۴ فروند اف-۳۵ را دارد. این هواپیما به دلیل حذف پیشبالها برای کاهش سطح مقطع راداری و با اتکا بر مانورهای کمسرع و استثنایی، به عنوان یکی از تهدیدآمیزترین جنگندههای نسل +۴ در جهان شناخته میشود.