Tahvil, anonim şirketlerin veya devletlerin kaynak bulmak amacıyla çıkardığı, vadesi bir yıldan uzun olan bir borç senedidir. Bu menkul kıymetler genellikle ıskonto esasına göre satılır; yani yatırımcı, nominal değerinden daha düşük bir fiyat öder ve vade sonunda tahvilin tam değerini tahsil ederek şirketlere ucuz ve uzun vadeli finansman sağlar. Devlet tahvillerinde faiz ve vade riski bulunurken, özel şirket tahvillerinde kredi riski çok daha yüksek olduğundan, ihraç eden firmanın sağlam bir mali analiz sürecinden geçirilmesi zorunludur. Türkiye'de bu senetler, başta Türk Ticaret Kanunu olmak üzere ticaret ve sermaye piyasası hukuku düzenlemelerine tabi olup hem anonim şirketler hem de devlet tarafından ihraç edilebilmektedir. İlginç bir tarihsel detay olarak, Osmanlı Devleti'nde "tahvil" terimi, sefere katılamayan veya ölen tımar ve zeamet sahiplerinin arazilerinin başka birine devri anlamında da kullanılmıştır.