Prognoza pogody to przewidywanie czasowych i przestrzennych zmian stanu atmosfery, a jej historia sięga starożytności – już Arystoteles opisał zjawiska pogodowe w „Meteorologica” (ok. 340 r. p.n.e.), a w Chinach praktykowano ją nawet 300 lat p.n.e. Nowoczesny rozwój rozpoczął się dopiero po wynalezieniu telegrafu w 1837 roku, który umożliwił jednoczesne zbieranie danych z wielu miejsc, a za pionierów uznaje się Francisa Beauforta i Roberta FitzRoya. W 1922 roku Lewis Richardson zapoczątkował numeryczną prognozę pogody, jednak jej pełny, operacyjny rozwój nastąpił dopiero po II wojnie światowej dzięki komputerom. Prognozy klasyfikuje się ze względu na czas, od prognoz „na teraz” (0-6 godzin) i krótkoterminowych (do 3 dni), po średnioterminowe (5-7 dni) i długoterminowe, a ich sprawdzalność maleje z czasem ze względu na chaotyczną naturę atmosfery. Obecnie tworzą je wyspecjalizowane instytucje, takie jak polski IMGW, brytyjski Met Office czy europejskie centrum ECMWF, a ich jakość ma ogromny wpływ na ekonomię i codzienne decyzje.