Nafile (tatavvu) namazlar, İslam'da herhangi bir yükümlülük bulunmaksızın, içten gelerek kılınan ve büyük sevap vaat eden gönüllü ibadetlerdir; beş vakit namaza bağlı sünnetler ile ramazan geceleri kılınan teravih bu kapsamın başında gelir. Bu namazlar arasında, abdest veya gusül aldıktan sonra şükür niyetiyle kılınan abdest şükür namazı ve mescide girildiğinde oturmadan önce kılınması tavsiye edilen tahiyyetü'l-mescid namazı öne çıkar; ancak tahiyyetü'l-mescid'in hükmü mezheplere göre değişir (örneğin Şafiîler'e göre her vakit müstehapken, Hanefîler'e göre kerâhet vaktinde mekruhtur). Akşam namazının ardından kılınan evvâbîn namazı (2-6 rekât) ve güneş doğduktan sonra kılınan duhâ (kuşluk) namazı (6 rekât), her biri yüz hasene yani ilahi ihsan içerir; bu sevapların bir kısmı dünyada, bir kısmı ahirette verilir. Gece yarısından imsak vaktine kadar kılınan teheccüd namazı, İslam peygamberi Muhammed'in hiç terk etmediği ve sevabı sınırsız kabul edilen önemli bir nafile ibadettir. Özellikle Kadir Gecesi'nde kılınan dört rekâtlık tespih namazı ise uzun süreli bir ibadet olup, Buhari ve Müslim gibi hadis kaynaklarında bu nafile namazların faziletine dair pek çok müjde yer almaktadır.