Η Χερντ Νήσος και οι ΜακΝτόναλντ Νήσοι είναι ακατοίκητα και άγονα εδάφη της Αυστραλίας (από το 1947) στον Νότιο Ωκεανό, γνωστά για το εξαιρετικά σκληρό υποανταρκτικό τους κλίμα. Φιλοξενούν τα δύο μόνο ενεργά ηφαίστεια σε αυστραλιανό έδαφος, με την Κορυφή Μώσον (ύψους 2.745 μέτρων) στη Χερντ να αποτελεί το ψηλότερο βουνό της Αυστραλίας, ενώ το 80% της έκτασής της καλύπτεται από παγετώνες. Αντίθετα, τα μικρά και βραχώδη ΜακΝτόναλντ έγιναν διάσημα όταν το ομώνυμο ηφαίστειό τους εξερράγη το 1992 έπειτα από 75.000 χρόνια αδράνειας, διπλασιάζοντας σχεδόν την επιφάνειά τους με τις διαδοχικές εκρήξεις (με τελευταία το 2005). Η ιστορία τους συνδέεται με κυνηγούς φώκιας: ο Πήτερ Κεμπ τα είδε πρώτος το 1833, ενώ τα ονόματά τους προήλθαν από τους καπετάνιους Τζων Χερντ (1853) και Ουίλιαμ ΜακΝτόναλντ (1854), με την πρώτη προσεδάφιση να πραγματοποιείται το 1855. Παρά την απομόνωση, οι νέες παραλίες που δημιουργήθηκαν από τις ηφαιστειακές αποθέσεις έχουν εξελιχθεί σε σημαντικό καταφύγιο για θαλάσσια πτηνά, φώκιες και θαλάσσιους ελέφαντες.