H.M. van Randwijk (1909-1966) was een Nederlandse verzetsleider, journalist en dichter, die vooral bekend werd als de eerste hoofdredacteur van het illegale anti-Duitse blad Vrij Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In 1942 werd hij gearresteerd, maar na zes weken volhardend ontkennen lieten de Duitsers hem vrij; een jaar later zorgde zijn linkse koers voor een scheuring waaruit het protestants-christelijke dagblad Trouw ontstond. Na de oorlog pleitte hij als hoofdredacteur voor de onafhankelijkheid van Nederlands-Indië, wat in 1948 leidde tot zijn aftreden, waarna hij onder meer actief werd als televisiecommentator en bijdroeg aan De Groene Amsterdammer. Van Randwijk overleed in 1966 op 56-jarige leeftijd aan een hartaanval, en zijn uitvaart werd geleid door zijn oude verzetsvriend Jan Buskes. Ter nagedachtenis aan hem zijn diverse straten en plantsoenen vernoemd, waaronder het H.M. van Randwijkplantsoen in Amsterdam met een monument en zijn beroemde dichtregel: "Een volk dat voor tirannen zwicht, zal meer dan lijf en goed verliezen, dan dooft het licht". Tot slot wordt sinds 1993 in Vlissingen jaarlijks de Van Randwijklezing gehouden, waarin vrijheid en verdraagzaamheid centraal staan.