Hasan-ı Sânî Alâ Zikrihi's-Selâm (ya da II. Hasan), 1162-1166 yılları arasında Elemûtlar-Nizârî Devleti'nin hükümdarı ve Nizârî İsmâilî mezhebinin 23. İmâm-ı Zamânı olarak hüküm sürmüştür. Nizârî inancında peygamberlik mertebesine yükseltilmiş bir imam olarak kabul edilen Hasan, adının sonuna eklenen "Alâ Zikrihi's-Selâm" ibaresiyle anılır. En önemli ve tartışmalı icraatı, 8 Ağustos 1164'te Alamut Kalesi'nde ilan ettiği "Kıyâm-ı Kıyâmet" olmuştur; bu ilanla namaz, oruç ve içki yasağı gibi tüm İslâmî dini yükümlülükleri kaldırmış ve dinin zâhirî değil bâtınî anlamının esas olduğunu savunmuştur. Bu radikal karar, dönemin Suriye Nizârî lideri Râşid'ûd-Din Sinan tarafından kabul edilmemiş ve Suriye'de uygulanmamıştır. Yeni siyasi uygulamalarından hoşnutsuzluk duyan kayınbiraderi tarafından 9 Ocak 1166'da Lammasar Kalesi'nde bıçaklanarak öldürülen Hasan'ın yerine oğlu II. Muhammed geçmiştir.