Hava savunma savaşı, saldırgan hava araçlarının etkinliğini azaltmak veya yok etmek amacıyla kara, deniz ve hava kuvvetlerini korumaya yönelik silah sistemleri, sensörler ve komuta-kontrol düzenlemelerini kapsayan kapsamlı bir askeri tedbirler bütünüdür. NATO, havadan yapılan savunmayı "karşı hava savunma", yerden veya denizden yapılanı ise "hava savunma savaşı" olarak tanımlarken, bu terim ilk kez İngiliz Kraliyet Hava Kuvvetleri bünyesindeki Büyük Britanya Hava Savunması (ADGB) tarafından kullanılmıştır. Günümüzde kullanılan önemli alt kavramlar arasında kısa menzilli hava savunma (SHORAD), omuzdan atılan füzeleri içeren insan kullanımlı sistemler (MANPADS) ve yerden havaya füzeler (SAM) yer almaktadır. Hava savunmanın ilk örnekleri Amerikan İç Savaşı'na dayanır; bu dönemde Konfederasyon güçleri, Birlik ordusunun gözlem balonlarına karşı toplar ve küçük silahlar kullanmıştır. 20. yüzyılın başlarında Zeplin tehdidine karşı Krupp, Vickers Maxim ve Schneider gibi firmalar çeşitli top kalibreleri geliştirmiş, ancak 1913 yılına gelindiğinde yalnızca Fransa ve Almanya bu alanda organize askeri hava savunma sistemleri kurabilmiştir. Kraliyet Donanması'nın seri atışlı 3 inçlik topları gibi erken dönem silahlar, bu alandaki teknolojik gelişimin temelini oluşturmuştur.