Hadad (veya Adad, İşkur), Kenan ve eski Mezopotamya dinlerinde fırtına ve yağmur tanrısıydı; MÖ 2500'de Ebla'da "Hadda" olarak anılmış, daha sonra Amoritler tarafından Mezopotamya'ya taşınarak Akad tanrısı Adad ile özdeşleştirilmiştir. Sembolik hayvanı boğa olan Hadad, sakallı ve boğa boynuzlu bir başlıkla, elinde sopa ve şimşek tutarken tasvir edilir; Yunan Zeus'u, Roma Jüpiter'i ve Hitit fırtına tanrısı Teşub ile eş tutulmuştur. Ugarit'te bulunan ve MÖ 1400-1200 yıllarına tarihlenen Baal Destanı (Baal Döngüsü), onun hakkındaki en önemli hikaye koleksiyonudur ve burada yağmuru yöneten, doğurganlığı belirleyen gökyüzünün efendisi olarak anlatılır. Mezopotamya'da Adad/İşkur, Sümer'de yağmurun azlığı ve tarımın sulamaya bağlı olması nedeniyle daha az önemliyken, Asur'da savaşçı bir yön kazanmış; Asur kralı I. Tiglat-Pileser (MÖ 1115-1077) döneminde tanrı Anu ile paylaştığı çifte bir sığınağa sahip olmuştur. Eşi tahıl tanrıçası Şala'dır ve ateş tanrısı Gibil'in babası olarak kabul edilir; kült merkezi güneydeki Karkara'dır. Baal/Hadad'ın yokluğu kuraklık, açlık ve kaosa yol açarken, varlığı bölgedeki tarım toplumlarına yaşam ve büyüme getirirdi.