Henry Gustav Molaison (1926-2008), beter bekend als patiënt HM, is één van de beroemdste casestudies in de neuropsychologie vanwege zijn verwoeste geheugen. Na een fietsongeluk op zijn zevende ontwikkelde hij ernstige epilepsie, waarvoor hij in 1953 een hersenoperatie onderging door chirurg William Scoville, die grote delen van de hippocampus, amygdala en omliggende cortex verwijderde. De operatie verhielp de epilepsie, maar veroorzaakte een ernstige anterograde amnesie: hij kon geen nieuwe feiten of gebeurtenissen meer onthouden, terwijl zijn oude herinneringen en motorische vaardigheden intact bleven. Opvallend was dat hij wél nieuwe vaardigheden kon aanleren (zoals spiegelbeeld tekenen) zonder zich te herinneren dat hij dit had gedaan, wat bewees dat er verschillende geheugensystemen in de hersenen bestaan. Later onderzoek door Brenda Milner en Suzanne Corkin toonde aan dat slechts een deel van de hippocampus was verwijderd, en Corkin publiceerde in 2013 een biografie over hem. Hoewel Scoville zijn operatie later een 'tragische vergissing' noemde, leverde HM's geval baanbrekend inzicht op in de relatie tussen hersenstructuren en geheugenprocessen.