Tornado (trąba powietrzna) to gwałtownie wirująca kolumna powietrza łącząca podstawę chmury burzowej z ziemią, którą można zaobserwować na wszystkich kontynentach oprócz Antarktydy, choć najwięcej z nich występuje w amerykańskiej Alei Tornad. Ich siła jest niezwykle zróżnicowana – najsilniejsze osiągają prędkość wiatru do 480 km/h (np. tornado w Oklahoma City, 3 maja 1999), a najszersze zanotowane w historii miało ponad 4 km średnicy (El Reno, 31 maja 2013), co mierzy się w skali Fujity lub TORRO. Najgroźniejsze tornada powstają w superkomórkach burzowych, gdzie wewnętrzny wir zwany mezocyklonem współpracuje z prądami wstępującymi i zstępującymi, tworząc niszczycielski lej. W Polsce zjawiska te są nazywane trąbami powietrznymi i zwykle mają znacznie mniejszą siłę – najsilniejsze współczesne wystąpiło 15 sierpnia 2008 roku w okolicach Strzelec Opolskich, gdzie szerokość jego strefy oddziaływania sięgnęła około 1000 metrów.