Sztuczna inteligencja (SI) to zdolność maszyn do wykazywania inteligencji, odróżniana od naturalnej inteligencji ludzi. Termin ten wprowadził John McCarthy w 1956 roku na konferencji w Dartmouth, a dziedzina ta łączy informatykę, kognitywistykę, psychologię i filozofię. Głównym celem badań jest tworzenie programów i maszyn, które potrafią realizować funkcje umysłu, takie jak rozumowanie, analiza języków naturalnych czy podejmowanie decyzji w warunkach niepełnych danych. W praktyce wykorzystuje się tu m.in. uczenie maszynowe, sieci neuronowe, logikę rozmytą i algorytmy ewolucyjne. Ponieważ złożone modele bywają trudne do interpretacji, rozwijany jest obszar wyjaśnialnej sztucznej inteligencji (XAI), który bada, jak podejmowane są decyzje. To dynamicznie rozwijająca się dziedzina, która znajduje zastosowanie w robotyce, systemach eksperckich i grach logicznych.