น้ำท่วม คือการไหลล้นของน้ำที่ทำให้แผ่นดินจมอยู่ใต้น้ำ มักเกิดจากปริมาณน้ำในแม่น้ำหรือทะเลสาบเกินขีดความสามารถของตลิ่ง หรือจากการละลายของหิมะและฝนตกหนัก โดยเฉพาะในพื้นที่ราบลุ่มที่มนุษย์อาศัยอยู่ริมน้ำเพื่อการยังชีพและการค้า แม้จะมีความเสี่ยง แต่ผู้คนยังคงตั้งถิ่นฐานใกล้แหล่งน้ำเพราะประโยชน์ที่ได้รับมากกว่าความเสียหายที่อาจเกิดขึ้น การป้องกัน น้ำท่วมมีหลายวิธี เช่น การสร้างคันดิน ทางริมแม่น้ำ อ่างเก็บน้ำ ฝาย และกำแพงกันคลื่น รวมถึงการใช้กระสอบทรายในภาวะฉุกเฉิน ขณะที่การตัดไม้ทำลายป่าก็เป็นปัจจัยที่เพิ่มความเสี่ยงน้ำท่วม การอนุรักษ์ป่าจึงช่วยลดความถี่และความรุนแรงของอุทกภัยได้ แม้น้ำท่วมจะสร้างความเสียหายต่อชุมชนและเศรษฐกิจ แต่ก็มีประโยชน์สำคัญ เช่น การเติมน้ำใต้ดิน เพิ่มความอุดมสมบูรณ์ของดิน และเป็นแหล่งสารอาหารสำหรับระบบนิเวศ โดยเฉพาะในพื้นที่แห้งแล้ง น้ำท่วมยังช่วยรักษาความหลากหลายทางชีวภาพของที่ราบน้ำท่วมถึง และเป็นปัจจัยสำคัญต่อการประมงและการวางไข่ของปลา ชุมชนโบราณตามแม่น้ำไทกริส-ยูเฟรทีส ไนล์ สินธุ คงคา และแม่น้ำเหลือง ต่างพึ่งพาน้ำท่วมตามฤดูกาลเพื่อการเกษตรและความอยู่รอด ในประวัติศาสตร์ มีน้ำท่วมครั้งร้ายแรงที่คร่าชีวิตผู้คนมากกว่า 200,000 คน ซึ่งสะท้อนถึงพลังทำลายล้างของภัยธรรมชาตินี้