آنتن یک افزارهٔ کلیدی مخابراتی است که سیگنال الکتریکی را به امواج الکترومغناطیسی (در حالت فرستندگی) و بالعکس (در حالت گیرندگی) تبدیل می‌کند. برای دستیابی به بهترین عملکرد، طول آنتن معمولاً برابر نصف طول‌موج تنظیم می‌شود تا در بسامد مشخصی به تشدید برسد و از فلزات سبک و رسانا مانند آلومینیوم ساخته می‌شود تا اتلاف انرژی کاهش یابد. این افزاره انواع گوناگونی مانند آنتن‌های تک‌قطبی، مارکونی، یاگی و بشقابی دارد که در ارتباطات بی‌سیم، GPS، رادار، تلویزیون ماهواره‌ای و کاربردهای نظامی نقش حیاتی ایفا می‌کنند. آنتن شاخه‌ای (یاگی) که روی پشت‌بام خانه‌ها دیده می‌شود، آرایه‌ای از عناصر موازی شامل یک عنصر فعال، یک بازتابنده و چند جهت‌دهنده است که با افزایش تعداد جهت‌دهنده‌ها، جهت‌داری آن افزایش می‌یابد. در نهایت، مشخصه‌هایی مانند الگوی تشعشعی، بهره، قطبش، امپدانس ورودی و پهنای باند، کیفیت و کارایی آنتن را در ارسال و دریافت امواج تعیین می‌کنند.