Współcześnie słowo „ksiądz” oznacza duchownego chrześcijańskiego, głównie prezbitera w Kościele katolickim, prawosławnym i luterańskim. Jego etymologia jest zaskakująca – wywodzi się z pragermańskiego kuningaz (władca, naczelnik), a w języku polskim pierwotnie oznaczało władcę lub księcia, co widać w pokrewieństwie z ruskim kniaź czy czeskim kníže. Dopiero od II połowy XIV wieku zaczęto go używać w odniesieniu do biskupów, nazywanych „książętami Kościoła”, a z czasem tytuł ten rozszerzono na wszystkich duchownych. Ciekawostką jest, że forma „książę” (młody władca) powstała od „ksiądz” (władca), a żeńskim odpowiednikiem jest „ksieni”. W innych nurtach chrześcijaństwa używa się zamiennie takich tytułów jak „pastor” czy „batiuszka”, co pokazuje bogactwo tradycji i ewolucję tego słowa na przestrzeni wieków.