Irena Kirszenstein-Szewińska (1946–2018) była jedną z najwybitniejszych lekkoatletek w historii, specjalizującą się w sprintach i skoku w dal. W ciągu czterech kolejnych igrzysk olimpijskich zdobyła siedem medali (3 złote, 2 srebrne i 2 brązowe), w tym złoto w sztafecie 4 × 100 metrów z rekordem świata w Tokio (1964) oraz złoty medal na 200 metrów w Meksyku (1968). W 1974 roku ogłoszono ją najlepszą sportsmenką świata, a w 2021 roku uznano ją za polskiego sportowca stulecia w plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Urodzona w Leningradzie w rodzinie żydowskiej, po wojnie zamieszkała w Warszawie, gdzie ukończyła studia ekonomiczne, a mimo ataków antysemickich po Marcu 1968 i przerwy macierzyńskiej powróciła do ścisłej światowej czołówki. Po zakończeniu kariery była działaczką sportową i kawalerem Orderu Orła Białego, pozostając legendą polskiego sportu.