Kemuflisan merujuk kepada keadaan di mana mahkamah mengisytiharkan seseorang individu atau syarikat tidak lagi mampu membayar hutang, dan aset mereka akan diserahkan kepada pemegang amanah untuk dijual bagi melangsaikan hutang tersebut. Perkataan "bankrap" berasal daripada istilah Itali banca rotta yang bermaksud "bangku patah", manakala undang-undang moden bermula dengan Statut Kemuflisan 1542 di England, menggantikan amalan zaman dahulu yang memperhambakan penghutang. Di Malaysia, Akta Kebankrapan 1967 menetapkan seseorang diisytiharkan muflis jika gagal membayar hutang sekurang-kurangnya RM100,000 dalam tempoh enam bulan dan bermastautin di negara ini selama setahun. Permohonan boleh dibuat sendiri atau oleh pemiutang, dan status muflis hanya sah selepas Perintah Mahkamah dikeluarkan, seperti dibenarkan di bawah Seksyen 7 akta tersebut. Sementara itu, Singapura menggunakan Akta Kemuflisan, Penyusunan Semula dan Pembubaran 2018 dengan ambang hutang lebih rendah iaitu $15,000. Perkembangan undang-undang ini menunjukkan peralihan daripada hukuman kejam zaman lampau kepada sistem yang lebih adil, memberi peluang kedua kepada penghutang untuk memulakan hidup baharu.