Ο Μικελάντζελο Μερίζι ντα Καραβάτζο (1571-1610) ήταν Ιταλός ζωγράφος, γνωστός για τη ρεαλιστική απόδοση των θρησκευτικών σκηνών και την επαναστατική τεχνική του κιαροσκούρο (τενεμπρισμός), που σφράγισε την μπαρόκ σχολή της ζωγραφικής. Γεννημένος πιθανώς στις 29 Σεπτεμβρίου 1571, έχασε τον πατέρα του από πανούκλα το 1577 και μεγάλωσε υπό συνθήκες ανέχειας, πριν μαθητεύσει για τέσσερα χρόνια στο Μιλάνο δίπλα στον ζωγράφο Σιμόνε Πετερτσάνο, μαθητή του Τιτσιάνο. Το 1592, μετά το μοίρασμα της οικογενειακής περιουσίας, εγκατέλειψε την πατρίδα του, πιθανώς λόγω ενός διαπληκτισμού, και θεωρείται ότι επισκέφθηκε τη Βενετία, όπου επηρεάστηκε από το έργο των Τζορτζόνε και Τιτσιάνο. Το έργο του, που ανέδειξε την ανθρώπινη φύση των αποστόλων, θεωρήθηκε ότι εξυπηρετούσε τις βλέψεις της Αντιμεταρρύθμισης και τον έχει χαρακτηρίσει ως έναν από τους πρώτους μοντέρνους ζωγράφους. Παρά τη μεγάλη επιρροή του στην εποχή του, περιέπεσε σε λήθη μετά τον θάνατό του το 1610, για να επανέλθει δυναμικά στο προσκήνιο και να καταλάβει περίοπτη θέση στην ιστορία της ευρωπαϊκής τέχνης κυρίως κατά τον 20ό αιώνα.