วิกฤตราคาอาหารโลก พ.ศ. 2550–2551 เป็นภาวะที่ราคาอาหารทั่วโลกพุ่งสูงขึ้นอย่างรุนแรง ส่งผลให้เกิดความไม่มั่นคงทางการเมือง เศรษฐกิจ และความวุ่นวายในสังคม ทั้งในประเทศยากจนและประเทศพัฒนาแล้ว โดยระหว่างปี 2549–2551 ราคาข้าวเพิ่มขึ้นถึง 217% ข้าวสาลี 136% ข้าวโพด 125% และถั่วเหลือง 107% สาเหตุหลักมาจากความแห้งแล้งในประเทศผู้ผลิตธัญพืช ราคาน้ำมันที่สูงขึ้น การใช้เชื้อเพลิงชีวภาพที่เพิ่มขึ้น (โดยเฉพาะการนำข้าวโพดไปผลิตเอทานอล) และความต้องการอาหารที่หลากหลายของชนชั้นกลางในเอเชียที่เติบโตอย่างมาก

แม้ประชากรโลกจะเพิ่มขึ้นจาก 1.6 พันล้านคนในปี 2443 เป็น 6.6 พันล้านคนในปัจจุบัน แต่อัตราการเติบโตกลับลดลงอย่างต่อเนื่อง นักวิเคราะห์จึงชี้ว่าวิกฤตินี้เกิดจากปัจจัยเชิงโครงสร้าง เช่น การเก็งกำไรในตลาดสินค้า การอุดหนุนเกษตรกรรมในประเทศพัฒนาแล้ว และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ มากกว่าการเพิ่มของประชากรเพียงอย่างเดียว อย่างไรก็ตาม ในปี 2552 ราคาอาหารลดลงจากจุดสูงสุดอย่างมีนัยสำคัญ แต่หลายฝ่ายเชื่อว่าการลดลงนี้เป็นเพียงชั่วคราว และอาจเกิดวิกฤตซ้ำได้ในอนาคต