گروه تروریستی داعش از خشونت جنسی به عنوان یک سلاح تروریستی علیه مردان و زنان استفاده کرده است؛ طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت، این اقدامات برای تضعیف امنیت جوامع و تأمین مالی از طریق فروش اسیران به بردگی جنسی انجام می‌شود. پیشینه این خشونت‌ها در عراق مدرن ریشه دارد، از اقدامات صدام حسین (مانند عملیات انفال علیه کردها) گرفته تا هرج‌ومرج پس از تهاجم سال ۲۰۰۳ که در آن بیش از ۳۵۰۰ زن ناپدید شدند و زندان ابوغریب به نماد شکنجه جنسی تبدیل شد. داعش در اکتبر ۲۰۱۴ در نشریه خود «دابق» با ادعای بت‌پرست بودن ایزدی‌ها، بردگی جنسی آنان را موجه جلوه داد و در جزوه‌ای به جنگجویان اجازه رابطه با دختران نوجوان و ضرب و شتم برده‌ها را داد. در اوت ۲۰۱۵، این گروه رسماً برده‌داری را به عنوان یک نهاد اعلام کرد و خواستار پیروی از تفاسیر آخرالزمانی خود شد. با این حال، در اواخر سپتامبر ۲۰۱۴، ۱۲۶ تن از علمای اسلام طی نامه‌ای سرگشاده به ابوبکر بغدادی، این تفاسیر را رد کرده و آن را «فتنه» و نشانه‌ای از ترکیب مرگبار خشونت و قدرت جنسی دانستند که با تفسیر صحیح اسلام در تضاد است.