اعتراضات ۱۴۰۳ کشاورزان ایران مجموعهای از تجمعها و راهپیماییهای اعتراضی در مناطق مختلف کشور مانند اصفهان، کرمانشاه، میناب و قلعهگنج بود که از فروردین ۱۴۰۳ آغاز شد. کشاورزان به دلایل متعددی از جمله کمبود آب و حقآبه زایندهرود، تأخیر در پرداخت مطالبات گندمکاران توسط دولت (بیش از ۱۰۲ هزار میلیارد تومان)، قطع مکرر برق و آسیب به محصولات و کاهش سهمیه سوخت ماشینآلات کشاورزی دست به اعتراض زدند. در اصفهان، کشاورزان با پارک کردن تراکتورهای خود در میدان خوراسگان و تحصن در محدوده سد آبشار، خواستار احقاق حقآبه خود شدند و نسبت به وعدههای مسئولان ابراز بیاعتمادی کردند. در مردادماه، در حالی که تنها ۳۵ درصد مطالبات گندمکاران پرداخت شده بود، کشاورزان کرمانشاهی و استان البرز (با ۷۰ درصد مطالبات معوق) در برابر استانداریها تجمع کردند و خواهان پرداخت بدهیهای دولت و افزایش نرخ خرید تضمینی گندم شدند. این اعتراضات نشاندهنده بحران جدی در بخش کشاورزی ایران، ناترازی آب و نارضایتی عمیق کشاورزان از سیاستهای دولتی است.