Szturm to bezpośrednie, skoncentrowane i gwałtowne uderzenie piechoty na silnie bronione pozycje przeciwnika, mające na celu ich zdobycie. Współcześnie w polskiej terminologii wojskowej termin ten ma charakter historyczny i został zastąpiony szerszym pojęciem „atak”. Skuteczność szturmu zależy od doskonałej organizacji oraz wsparcia innych rodzajów wojsk (np. pancernych), a jego celem mogą być punkty oporu, schrony, budynki, twierdze czy miejscowości. Podczas II wojny światowej szturmy przeprowadzano zazwyczaj bezpośrednio po przygotowaniu ogniowym, stanowiąc pierwszą fazę natarcia większych jednostek. Należy odróżnić go od szturmu powietrznego, który polega na uderzeniu z powietrza w celu zniszczenia lub obezwładnienia obiektu (a nie jego opanowania), oraz od szturmowych działań lotnictwa, czyli ataków z minimalnej wysokości na cele naziemne lub nawodne.