Δήμος ονομάζεται η βασική αυτοδιοικητική μονάδα της δημόσιας διοίκησης, η οποία συνήθως περιλαμβάνει μια πόλη ή κωμόπολη με τα γύρω χωριά της, αν και μπορεί να καλύπτει και περιοχές όπως συνοικίες μεγαλουπόλεων ή απομονωμένα νησιά. Στην Ελλάδα, ο δήμος αποτελεί τον πρωτοβάθμιο Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ), σε αντίθεση με άλλες χώρες όπου οι αντίστοιχες μονάδες φέρουν την ονομασία «κοινότητα» (π.χ. commune στη Γαλλία ή Gemeinde στη Γερμανία). Με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» (ν.3852/2010), οι δήμοι συγκροτούνται από τη συνένωση προηγούμενων ΟΤΑ, ενώ οι παλαιότεροι δήμοι και κοινότητες που είχαν δημιουργηθεί με τον ν.2539/1997 ενσωματώνονται στις νέες δομές. Αυτές οι πρώην οντότητες διακρίνονται πλέον σε τοπικές κοινότητες (με πληθυσμό έως 2.000 κατοίκους) και σε δημοτικές κοινότητες (με πληθυσμό άνω των 2.000 κατοίκων). Αυτή η διοικητική οργάνωση αποσκοπεί στην αποτελεσματικότερη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων, προσαρμοζόμενη στα γεωγραφικά και πληθυσμιακά χαρακτηριστικά κάθε περιοχής.