Zjednoczone Emiraty Arabskie (ZEA) to państwo na Bliskim Wschodzie, położone nad Zatoką Perską i Omańską, składające się z siedmiu emiratów, m.in. Abu Zabi i Dubaju. Historia tych ziem sięga prehistorii – w Jebel Faya odkryto narzędzia sprzed 100–125 tysięcy lat, będące najstarszym śladem bytności człowieka poza Afryką, a od 1892 roku obszar ten pozostawał pod brytyjskim protektoratem jako Oman Traktatowy. Po wycofaniu wojsk brytyjskich w 1971 roku powstała federacja – początkowo z sześciu emiratów (Ras al-Chajma dołączyło w 1972), a jej pierwszym prezydentem został Zajid ibn Sultan Al Nahjan. Kluczowym motorem rozwoju była eksploatacja ropy naftowej w latach 60. XX wieku, która przyniosła regionowi ogromne bogactwo. Co istotne, ZEA są jedynym trwałym efektem idei panarabizmu, zachowując przy tym dużą autonomię wewnętrzną każdego z emiratów. Dziś to nowoczesny kraj łączący tradycje plemienne z dynamicznym rozwojem gospodarczym.