Dni wolne od pracy w Polsce są precyzyjnie uregulowane ustawą z 18 stycznia 1951 roku, która wylicza konkretne święta ustawowo wolne od pracy, oprócz wszystkich niedziel. Należą do nich m.in. Nowy Rok (1 stycznia), Święto Trzech Króli (6 stycznia), Święto Państwowe (1 maja), Święto Narodowe Trzeciego Maja (3 maja), Wniebowzięcie NMP (15 sierpnia), Wszystkich Świętych (1 listopada), Narodowe Święto Niepodległości (11 listopada) oraz Wigilia i Boże Narodzenie (24–26 grudnia). Oprócz stałych dat, kalendarz obejmuje święta ruchome, takie jak Poniedziałek Wielkanocny czy Boże Ciało, a siedem z tych religijnych świąt jest dodatkowo chronionych polskim konkordatem. Co ciekawe, lista ta nie jest całkowicie zamknięta – w 2018 roku ustanowiono jednorazowy dzień wolny 12 listopada dla uczczenia 100-lecia niepodległości, a od 2020 roku Prezes Rady Ministrów może dodać dzień wolny w razie stanu epidemii. Historycznie rzecz ujmując, w przeszłości wolnych dni było znacznie więcej; w okresie Królestwa Polskiego czy dwudziestolecia międzywojennego świętowano m.in. 2 lutego czy 8 grudnia. Dziś jednak system jest znacznie bardziej uporządkowany, a ewentualne wydłużenie weekendów zależy głównie od zbiegu świąt z sobotą i niedzielą.