نفت خام ترش به نفتی گفته می‌شود که میزان گوگرد آن بیش از نیم درصد باشد و در مقابل، نفت شیرین گوگرد کمتری دارد. این نوع نفت به دلیل وجود سولفید هیدروژن می‌تواند سمی و خورنده باشد، از این رو پیش از بارگیری در نفتکش‌ها باید این ماده خطرناک از آن زدوده شود. چون تولید فرآورده‌های کم‌گوگرد مانند بنزین از نفت ترش پرهزینه‌تر است، معمولاً آن را برای ساخت گازوئیل و نفت کوره به کار می‌برند و به همین دلیل قیمتش از نفت شیرین پایین‌تر است. ریشه اصطلاح «ترش و شیرین» به قرن نوزدهم برمی‌گردد؛ زمانی که تاجران برای سنجش کیفیت نفت، کمی از آن را می‌چشیدند و نفت کم‌گوگرد مزه‌ای مطبوع (شیرین) و پرگوگرد مزه‌ای نامطلوب (ترش) داشت. در بازار جهانی، شاخص‌های مهمی مانند وست تگزاس اینترمیدیت (WTI) و برنت از نوع نفت‌های سبک و شیرین هستند، در حالی که نفت خام دبی و عمان به‌عنوان شاخص‌های اصلی نفت ترش شناخته می‌شوند.