ریاستجمهوری سید ابراهیم رئیسی پس از پیروزی در انتخابات سال ۱۴۰۰ و با تنفیذ حکم از سوی رهبر انقلاب در ۱۲ مرداد ۱۴۰۰ رسماً آغاز شد و او بهعنوان هشتمین رئیسجمهور ایران فعالیت خود را شروع کرد. این دوره کوتاه اما پرچالش، سرانجام در ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۳ با سانحه سقوط بالگرد به مرگ ناگهانی رئیسی انجامید و پس از آن، محمد مخبر بهعنوان مدیر قوه مجریه منصوب شد و انتخابات زودهنگام برای ۸ تیر ۱۴۰۳ برنامهریزی گردید.

در مراسم تحلیف او در مجلس شورای اسلامی، رئیسی وعده دفاع از حقوق بشر و پیگیری دیپلماسی برای لغو تحریمها را داد و میزبان سران کشورهای منطقه و جهان بود، اما در واکنشی تند، سازمان عفو بینالملل این رویداد را زیر سایه «جنایات علیه بشریت» و پرونده «کشتار ۶۷» دانست. دولت او از ابتدا با بحرانهای اقتصادی سنگینی مانند تورم، سقوط بورس، نوسان ارز و حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی دستوپنجه نرم کرد و رئیسی این مشکلات را میراث دولت پیشین معرفی کرد.

در حوزه سلامت، اولویت اصلی او مقابله با کرونا بود و با رشد ۷ برابری واردات واکسن (که ۸۰ درصد آن در دولت سیزدهم صورت گرفت) و تزریق حدود ۱۶۰ میلیون دز واکسن، سرانجام اولین روز بدون مرگ کرونایی در ۱۲ خرداد ۱۴۰۱ ثبت شد. نکته جالب دیگر در این دوره، اظهارات احمد زیدآبادی، فعال اصلاحطلب بود که آن را نخستین دورهای دانست که مطبوعات میتوانستند آزادانه و بدون ترس از تعطیلی، دولت را مورد انتقاد شدید قرار دهند.