Ława przysięgłych to instytucja sądownicza składająca się z obywateli, a nie zawodowych sędziów, działająca przede wszystkim w krajach systemu prawa precedensowego. W Polsce międzywojennej tę instytucję przewidywały Konstytucja marcowa oraz kodeks postępowania karnego z 1928 r., jednak na skutek niewydania rozporządzeń wykonawczych sądy takie praktycznie nie działały do 1939 r., poza terenami dawnego zaboru austriackiego, gdzie zniesiono je ustawą z 1938 r. Po II wojnie światowej nie wprowadzono jej ponownie, zastępując ją ławnikami o odmiennej roli, a system wyboru przysięgłych w II RP znacznie różnił się od brytyjskiego (kandydatów zgłaszały gminy, a wybierała specjalna komisja). W Stanach Zjednoczonych funkcjonują trzy rodzaje ław – wielka, karna i cywilna, regulowane poprawkami V, VI i VII do konstytucji. Werdykt ławy karnej musi być jednomyślny (zgodnie z orzeczeniem Apodaca), podczas gdy w sprawach cywilnych wystarcza większość, a ława decyduje o winie, odszkodowaniach, a w przypadku najcięższych zbrodni także między karą śmierci a dożywociem.