Borowik szlachetny, znany jako prawdziwek lub borowik jadalny, to jeden z najbardziej cenionych grzybów w Polsce, a jego nazwa gatunkowa edulis oznacza po prostu "jadalny". Owocnik ma kapelusz o średnicy 6–25 cm, który zmienia barwę od białej przez jasnobrązową po ciemnobrązową, oraz masywny trzon z delikatną siateczką; u młodych osobników rurki i pory są białe, a z wiekiem stają się oliwkowe. Miąższ jest biały, twardy i nie zmienia koloru po przekrojeniu, a jego smak jest opisywany jako charakterystycznie orzechowy. Gatunek występuje naturalnie w Europie i Ameryce Północnej, a także został zawleczony do Nowej Zelandii i południowej Afryki. Polską nazwę "borowik szlachetny" wprowadziła do literatury Alina Skirgiełło w 1960 roku, natomiast dawniej wyróżniane formy, takie jak borowik brzozowy (Boletus betulicola), obecnie uznaje się za synonimy tego grzyba, co świadczy o złożonej taksonomii tego popularnego gatunku.