Sneeuw is een vorm van neerslag die ontstaat wanneer waterdamp hoog in de atmosfeer bevriest tot zeshoekige ijskristallen, een proces dat optimaal verloopt rond -12 °C en al in 1902 werd vastgelegd door fotograaf Wilson Bentley.
Tijdens de val klitten deze kristallen samen tot luchtige vlokken; verse sneeuw heeft daardoor een lage dichtheid van ongeveer 100 kg/m³, maar kan door samendrukking oplopen tot bijna de dichtheid van ijs (917 kg/m³).
Deze neerslag heeft grote gevolgen voor mens en natuur: het kan verkeer en landbouw ontwrichten, maar biedt ook kansen voor wintersporten zoals skiën en snowboarden, en levert via smeltwater een cruciale bijdrage aan rivieren en grondwater.
Gemiddeld valt er in Nederland op 10 dagen per jaar sneeuw en in België op 19 dagen, maar in regio's zoals Oregon (VS) of het Kleinwalsertal (Oostenrijk) kan in één winter vele meters sneeuw vallen.
Wetenschappers bestuderen sneeuw onder meer voor de fysica van ijskristallen en de hydrologie van smeltwater, terwijl de hoogte van verse sneeuw in weerberichten altijd veel groter is dan de daadwerkelijke waterhoeveelheid die ermee gemoeid is.