Ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος (ΜΕΑ) ή δρόνος είναι ένα αεροσκάφος χωρίς πλήρωμα, το οποίο μπορεί να είναι είτε αυτόνομο είτε τηλεχειριζόμενο, και κινείται με διάφορους τύπους κινητήρων, σε αντίθεση με έναν κατευθυνόμενο πύραυλο, καθώς ανακτάται μετά την αποστολή του. Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση τέτοιων μέσων χρονολογείται στις 22 Αυγούστου 1849, όταν οι Αυστριακοί βομβάρδισαν τη Βενετία με μη επανδρωμένα αερόστατα που μετέφεραν εκρηκτικά. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, δημιουργήθηκαν τα πρώτα πραγματικά ΜΕΑ, όπως το βρετανικό Ruston Proctor (1916) και το αμερικανικό Hewitt-Sperry, με το τελευταίο να εξελίσσεται στην «ιπτάμενη βόμβα» Kettering Bug το 1918. Στον μεσοπόλεμο, οι δοκιμές του βρετανικού πυραύλου Larynx (1927-1929) και η ανάπτυξη ραδιοελεγχόμενων αεροσκαφών-στόχων στις δεκαετίες του 1930 έθεσαν τις βάσεις για τη σύγχρονη τεχνολογία. Από τον 21ο αιώνα, η τεχνολογία των ΜΕΑ έχει εξελιχθεί ραγδαία και πλέον διαδραματίζει εκτεταμένο ρόλο σε πολλούς κλάδους της αεροπορίας, από στρατιωτικές επιχειρήσεις έως πολιτικές εφαρμογές.