FSO Warszawa to pierwszy seryjnie produkowany po II wojnie światowej polski samochód osobowy, wytwarzany w latach 1951–1973 przez Fabrykę Samochodów Osobowych w Warszawie. Auto powstało na bazie radzieckiej konstrukcji GAZ-M20 Pobieda i zyskało przydomek „garbuska” ze względu na swoje charakterystyczne, opływowe nadwozie typu fastback. Co ciekawe, początkowo planowano współpracę z włoskim Fiatem, ale została ona zerwana – według części źródeł za sprawą decyzji Józefa Stalina, a w 1950 roku Polska podpisała umowę z ZSRR na produkcję tego modelu. Samochód napędzał benzynowy silnik R4 o pojemności 2,1 litra, a w ofercie znajdowały się także wersje kombi, pick-up, a nawet drezyna; jego podzespoły posłużyły później do budowy dostawczych Żuków, Nys i Tarpanów. Produkcję zakończono 30 marca 1973 roku po wprowadzeniu następcy, Polskiego Fiata 125p – łącznie powstało 254 471 egzemplarzy, z czego ponad 72 tysiące trafiło na eksport.