Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie funkcjonował w latach 1939–1990 jako legalna kontynuacja władz II Rzeczypospolitej po agresji III Rzeszy i ZSRR. Jego siedzibą był początkowo Paryż i Angers, a od upadku Francji w 1940 roku – Londyn, dlatego potocznie nazywano go rządem londyńskim. Do 5 lipca 1945 uznawany był za jedyne legalne państwo polskie na arenie międzynarodowej, później jego uznanie malało, a po 1972 roku całkowicie utracił status podmiotu prawa międzynarodowego, lecz działał nadal. Władze powstały po internowaniu prezydenta Ignacego Mościckiego w Rumunii – następcą został Władysław Raczkiewicz, a premierem gen. Władysław Sikorski, tworząc koalicyjny gabinet z udziałem głównych partii politycznych. Działalność zakończono w 1990 roku, gdy ostatni prezydent na uchodźstwie, Ryszard Kaczorowski, przekazał insygnia prezydenckie nowo wybranemu prezydentowi Lechowi Wałęsie po pierwszych powszechnych wyborach w Polsce.