Wojna to zorganizowany konflikt zbrojny między państwami, narodami lub grupami społecznymi, którego definicja ewoluowała na przestrzeni wieków – od antycznego ujęcia Cycerona (rozstrzyganie sporu siłą) po nowożytną myśl Carla von Clausewitza, który określił ją jako kontynuację polityki innymi środkami. W sensie prawnym wojna oznacza zerwanie stosunków pokojowych i przejście do stanu wojny, który zgodnie z konwencjami haskimi z 1899 i 1907 r. musi zostać oficjalnie wypowiedziany. Podczas konfliktu państwa są zobowiązane do przestrzegania prawa wojennego, obejmującego m.in. zakaz stosowania broni masowego rażenia, ochronę jeńców, dóbr kultury i neutralności innych krajów, a wojnę kończy zwykle zawarcie pokoju. Współcześnie rozróżnia się jednak wojnę od szerszego pojęcia konfliktu zbrojnego, który nie wymaga formalnego wypowiedzenia – czego przykładem były walki Tamilskich Tygrysów na Sri Lance, walczących o niepodległe państwo Ilam, mimo braku uznania ich za podmiot prawa międzynarodowego. Wojna nie jest już postrzegana jako zjawisko czysto militarne, lecz jako proces totalny, łączący politykę wewnętrzną, gospodarkę i działania zbrojne, mający na celu zmuszenie przeciwnika do podporządkowania się naszej woli.